Cevher Hazırlama:
Cevher işleme, değerli mineralleri gang minerallerinden ayırma ve birlikte oluşan (ilişkili) değerli mineralleri, cevheri ezerek ve öğüterek, ardından yerçekimiyle ayırma, yüzdürme, manyetik ayırma, elektrikle ayırma ve diğer yöntemleri kullanarak birbirinden izole etme prosedürüdür. Bu işlem, eritme ve diğer endüstriyel uygulamalar için gerekli hammaddeleri elde etmek amacıyla zararlı yabancı maddeleri ortadan kaldırır.
Cevher hazırlama tesisleri geniş bir ekipman yelpazesi kullanır. Üç ana operasyona ve ilgili ekipmanlara (konsantrasyon öncesi mineral hazırlama, eleme ve konsantrasyon sonrası ürün elleçleme) ek olarak tesisler ayrıca şunları içerir: cevher stokları (cevher harmanlama için de kullanılır), cevher siloları, operasyonlar arası ürün taşıma (bantlı konveyörler, bulamaç pompaları), besleyiciler, reaktif hazırlama odaları ve yüzdürme devreleri için dozaj makineleri, numune alıcılar, tespit aletleri ve cevher işleme prosesi için otomatik kontrol sistemleri.
Cevher Hazırlamada Ortak Terimlere Giriş:
Cevher Hazırlama: Değerli mineralleri cevherdeki gang minerallerinden ayırmak ve değerli minerallerin göreceli olarak zenginleştirilmesini sağlamak için çeşitli işleme ekipmanlarıyla birlikte minerallerin fiziksel veya fizikokimyasal özelliklerindeki farklılıkları kullanan teknik bir bilimdir. Temel cevher hazırlama terminolojisini anlamak, alanı öğrenmenin ilk adımıdır.
Mineral: Yer kabuğunda fiziksel, kimyasal veya biyolojik süreçlerle oluşan doğal olarak oluşan bir element (örneğin altın, grafit, kükürt) veya doğal bileşik (örneğin manyetit, kalkopirit, kuvars). Birkaç sıvı form (örn. cıva) dışında minerallerin çoğu katıdır (kristal yapılara ve karakteristik fizikokimyasal özelliklere sahiptir). Örneğin manyetit siyahtır, oktahedral formda kristalleşir, 4.6-5.2 özgül ağırlığa, güçlü manyetizmaya ve Fe₃O₄ kimyasal bileşimine sahiptir. Bu özellikler, bu minerallerin ayrılması ve kullanılması için temel oluşturur.
Özgül Ağırlık: Bir mineralin ağırlığının, 4°C'deki eşit hacimdeki suyun ağırlığına oranı.
Elektriksel İletkenlik: Bir mineralin elektriği iletme yeteneği. Mineraller genellikle iyi iletkenler, yarı iletkenler veya iletken olmayanlar olarak sınıflandırılır ve bunlar elektriksel ayırmanın temelini oluşturur.
Manyetizma: Bir mineralin mıknatıs tarafından çekilmesi veya itilmesi özelliği. Mineraller tipik olarak güçlü manyetik (örneğin manyetit), zayıf manyetik (örneğin hematit) veya manyetik olmayan (örneğin elmas, kalkosit) olarak sınıflandırılır. Manyetik özellikler manyetik ayırmanın temelini oluşturur ve manyetik ayırıcılar bu işlem için kullanılan birincil ekipmanlardır.
Islanabilirlik: Bir mineralin su ile ıslanma yeteneği. Kolayca ıslanabilen minerallere hidrofilik (örneğin kuvars, kalsit) denirken, hidrofobik olmayanlara (örneğin molibdenit, grafit) denir. Bir mineralin doğal ıslanabilirliği öncelikle kristal yapısıyla belirlenir. Farklı ıslanabilirlik, farklı yüzebilirliğe yol açar ve bu da onu yüzdürmenin temeli yapar.
Cevher: Jeolojik süreçlerle nispeten yoğunlaşmış, doğal olarak oluşan mineral topluluğu. Cevher, mevcut ekonomik ve teknolojik koşullar altında çıkarılabilen, işlenebilen ve kullanılabilen bir mineral agregası olarak tanımlanır. Ekonomik olarak uygun değilse kaya olarak sınıflandırılır. Cevher, değerli minerallerden (çıkarılması hedeflenenler) ve gang minerallerinden (şu anda ekonomik olarak uygun olmayanlar) oluşur.
Maden Yatağı: Yerkabuğunda ekonomik olarak çıkarılabilecek cevher birikimi. Cevher ve kaya arasındaki ayrım hem teknik hem de ekonomik faktörlere göre değerlendirilmelidir. Ekonomiler ve teknolojiler ilerledikçe birçok kaya cevher olarak yeniden sınıflandırılabilir.
Bu, maden işleme ekipmanlarında ortak terminolojiye girişin sonudur. Şu anda, işleme ekipmanlarının ve teknolojinin gelişimi birlikte ilerlemektedir: teknoloji yol gösterici güçtür ve ekipman ise temeldir. Yeni işleme ekipmanlarının piyasaya sürülmesi çoğu zaman teknolojik yeniliklere yol açmaktadır. Madencilik ekipmanının teknik seviyesi yalnızca ileri işleme teknolojisi için bir ön koşul olmakla kalmaz, aynı zamanda üretim süreçlerinin verimliliğini ve düzgün çalışmasını da doğrudan etkiler.
Bilim ve teknolojinin ilerlemesi, disiplinler arası entegrasyon ve çeşitli endüstrilerin yakınlaşmasıyla birlikte sürekli olarak yeni yapılar, malzemeler, teknolojiler ve üretim süreçleri ortaya çıkmıştır. Mekatronik ve otomatik kontrol teknolojilerinin yaygın uygulaması, maden işleme ekipmanlarında sürekli yeniliği teşvik etmiş ve enerji verimliliğine yönelik gelişimini desteklemiştir.